o autorce

Aifargotrak i zdrowie

Blog > Komentarze do wpisu

Zamki krzyżackie

Ogólne informacje o budowlach; pomieszczenia w typowym zamku


 

Zwarta siatka zamków Krzyżackich na terenie Prus miała za zadanie utrwalić zdobycze terytorialne, umocnić panowanie Zakonu, a także stanowiły bazy noclegowe podczas dalszych wypraw. Między pobliskimi zamkami krzyżackimi możliwa była komunikacja dymna w ciągu dnia oraz za pomocą ognia po zmroku.

 

Pierwsze zamki Krzyżacy budowali już w XIII wieku, tuż po podbiciu ziem pruskich. Wykonane były z bali, drewna i gliny i ziemi. Dopiero w XIV wieku owe budowle ewoluowały w warownie zbudowane z cegły lub kamienia. Standardowy zamek krzyżacki wzorowany jest na budowlach normańsko-sycylijskich. Były to twierdze zbudowane na planie kwadratu, z wewnętrznym dziedzińcem i narożnymi wieżyczkami. Przeważnie usytuowane były na wzniesieniach, otoczone grubymi murami i fosą, co podnosiło ich obronność.

 

Każdy większy kompleks zamkowy składał się z zamku głównego i podzamcza. Podzamcze mieściło w sobie wszelkie pomieszczenia gospodarcze (stajnie, chlewy, magazyny, młyny wodne, spichrze). Broniły je mury, a wjazd umożliwiała wielokondygnacyjna brama. Jeśli zamek był niewielki i należał mniej znamienitszego urzędnika, wtedy zamek stanowił jedną budowlę z dziedzińcem przyległym do jednego z boków, otoczonym z trzech pozostałych stron murami.

 

W zamku zakonnym mieściła się kaplica, gdzie księża odmawiali brewiarz, a rycerze „Ojcze nasz”.W skrzydle oddalonym od kaplicy znajdował się refektarz. Było to duże, przestronne pomieszczenie oświetlone dużymi oknami (często znajdowały się dlatego na krużgankach), służące zakonnikom jako jadalnia. Nieopodal refektarza znajdowały się sypialnie braci (czyli dormitoria) i prywatne pokoje komtura. Ponad tymi pomieszczeniami znajdowały się spichrze i magazyny, a także stanowiska strzeleckie umiejscowione tuż pod dachem na ganku. Parter zamku to warsztaty płatnerskie i rymarskie, mieszkania rzemieślników, służby i pachołków, a także pomieszczenia na sprzęt gospodarczy i obronny.

 

W podziemiach mieściły się lochy i piwnice, które wykorzystywane były na więzienia dla świeckich (zakonnicy bowiem nie byli więzieni). Były tu również długie i wąskie korytarze z niewielkimi więziennymi niszami w ścianach, przeznaczonych dla przestępców wymagających stałego nadzoru. Izba tortur ulokowana była pod jedną z wież zamkowych. Tuż nad nią znajdowała się sala sądowa przyległa do kaplicy. Z sali sądowej można było też wyjść od razu do miejsca straceń. Była to na przykład studnia, w której straceńca wieszano do góry nogami. W innej części budowli znajdowały się infirmeria, czyli pomieszczenia szpitalne, gdzie leczono braci zakonnych. Infirmeria posiadały własny refektarz.

środa, 12 maja 2010, mikado333

Polecane wpisy